2 دیدگاه

1. ‏مائده نورالهی 13 تیر 1405 در 15:27

   سلام اقا جان شهیدم
   تو که رفتی ، فقط این خانه خالی نشد ، دنیا از معنا تهی شد…
   از روزی که جنگ ، تو را از آغوش زمین جدا کرد ، آسمان دیگر برایم رنگ آبی نداشت و انگار سهم من از زندگی ، تماشای جای خالیه مردی بود که خدا او را زیادی دوست داشت.
   پدر… “علی” فقط نامت نبود ، ذکری بود که هر بار به زبان می آمد دل آرام میگرفت.
   “صدایت” هنوز در گوشم مانده است و گاهی شب ها ، سکوت ، آن را تقلید میکند میکند.
   میگویند شهید شده ای و تصور میکنند تو را نابود کرده اند اما ، جنگ فقط جسمت را از ما گرفت… چگونه میتوان نوری را کشت که فلسفه ی وجودش ، تاریک ترین شب های مارا روشن میکند.؟
   تو رفتی… و من از همان روز فهمیدم که بعضی داغ ها قرار نیست خوب شوند ، فقط لبخند میزنم ، با قلبی که با هر تپش ، نام “علی” را صدا میزند.
   اگر بهشت واقعا بوی انسان های پاک را میدهد ، حتما امروز کوچه هایش عطر سید علی را گرفته است.
   حالا که قدم‌ هایم در همان راهی برداشته می‌ شوند که روزی تو برایش از جانت گذشتی ، دیگر از گم شدن نمی‌ ترسم.
   نبودنت هنوز درد دارد ، اما آرامم… چون می‌دانم در مسیر درستی هستم و به سمتی قدم برمیدارم که تو ، با خون پاکت حقیقتش را امضا کردی.
   ”روحت شاد”
   مائده نورالهی

   پاسخ
2. ‏زهرا پورلطفی 16 تیر 1405 در 08:59

   بعضاً واژه‌ها برای بیان دلتنگی و احترام هم کوچک می‌شوند در وداع با آن‌که نامش برای ما یادآور ایستادگی عزت و خدمت است تنها می‌توان سر تعظیم فرود آورد و از مسیری گفت که با خون دل و اخلاص، برای آینده این سرزمین هموار شد.
   امروز دل‌های بسیاری در سوگ و شوق وفاداری به تپش افتاده‌اند سوگی برای فقدان و شوقی برای ادامه راه.ما با قلم و با قلبمان عهد می‌بندیم که راه حق عدالت استقلال و عزت ایران را زنده نگه داریم
   واقعیت زمانی که وارد مصلی شدم و حجم ازدحام و دیدم فهمیدم شلوغی در کار نیست انگار یک دل بزرگه که کنار هم جمع شده دیدن این همه آدم این همه حضور و بغض و احترام آدم رو یاد این می‌اندازه که بعضی آدم‌ها وقتی میرن تازه اندازه‌شون معلوم می‌شه
   من از این شلوغی فقط ازدحام نمی‌بینم یک جور وفاداری می‌بینم یک جور دلتنگی جمعی یک جور ایستادن برای چیزی که بهش باور داریم
   برای من این صحنه یعنی اینکه هنوز هم بعضی نام‌ها، بعضی راه‌ها و بعضی خاطره‌ها زنده‌اند و توی دل مردم می‌مونن.امیدوارم ما هم بتونیم سهم کوچیکی در ادامه دادن همون راهی داشته باشیم که با اخلاص و سختی ساخته شد
   روحش شاد و راهش پررهرو باد.

   پاسخ